Acının Gölgesinde Bayram

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

-REYHAN CANER AHMADİ YAZIYOR-

Bir zamanlar bayram sabahları erken başlardı. Henüz güneş tam yükselmeden evin içinde bir telaş olurdu; ütülenen kıyafetler, mutfaktan gelen tatlı kokuları, kapı zillerinin heyecanı… Ama en çok da sesler vardı. İnsan sesleri. Kahkahalar, sohbetler, “nerede kaldın?” diye soranlar…
Şimdi ise bayramlar daha sessiz.
Garip bir sessizlik bu. Sadece teknolojinin getirdiği bir sessizlik değil; biraz da hayatın ağırlığından doğan bir suskunluk. Çünkü artık bayramlara sadece mesajlar değil, kaygılar da eşlik ediyor.
Ekonomik zorluklar, insanların omzuna görünmeyen bir yük bindirmiş durumda. Eskiden bayram alışverişi bir heyecandı; şimdi ise çoğu kişi için bir hesap meselesi. Kimine göre eksilen sadece sofralar değil, o eski rahatlık, o içten gelen neşe.
Bir yandan da dünya hiç olmadığı kadar gergin. Savaş haberleri, kayıplar, göçler… Ekranlara düşen görüntüler artık sıradanlaştı ama içimizde bıraktığı ağırlık hiç hafif değil. Uzak sandığımız acılar, aslında düşündüğümüzden çok daha yakın. Çünkü insanın yüreği mesafe tanımıyor.
Belki de bu yüzden bayramlar artık sadece bir kutlama değil, aynı zamanda bir hatırlatma. Hayatın kırılganlığını, sevdiklerimizin değerini, bugün yanımızda olanın yarın olmayabileceğini…
Teknoloji hâlâ elimizde. Mesajlar atılıyor, görüntülü konuşmalar yapılıyor. Ama hiçbir ekran, bir sarılmanın yerini tutmuyor. Hiçbir bildirim sesi, bir kapı zilinin heyecanını veremiyor.
Bu bayram, belki de biraz daha durup düşünme zamanı. Sadece kendimiz için değil, dünyanın dört bir yanında acı yaşayan insanlar için de…
Kaybettiklerimiz için bir anlık sessizlik, yaşanan acılar için içten bir dua…
Çünkü bayram, sadece sevinç değil; aynı zamanda paylaşmaktır. Acıyı da, umudu da…
Bu bayramda yitirdiğimiz canları saygıyla anıyor, yakınlarını kaybeden herkese başsağlığı diliyorum.
İyi bayramlar.