Kutuplaşmamayı Başarmak

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

-UZMAN PSİKOLOJİK DANIŞMAN METİN HAMURCU YAZIYOR-

Kutuplaşmamayı başarmak, hayata, insanlara ve olaylara tek bir pencereden bakmak yerine daha geniş bir bakış açısı geliştirebilmektir. İnsan zihni özellikle stres, öfke, korku ve hayal kırıklığı yaşadığında dünyayı siyah ve beyaz olarak görmeye eğilimlidir. Bu durumda insanlar ya tamamen iyi ya tamamen kötü, olaylar ya tamamen doğru ya tamamen yanlış olarak değerlendirilir. Oysa gerçek yaşam çoğu zaman gri tonlardan oluşur.
Bir insanın bir konuda sizi üzmesi, onun tamamen kötü bir insan olduğu anlamına gelmez. Aynı şekilde bir insanın size iyilik yapması da onun her zaman doğru davranacağı anlamına gelmez. Kutuplaşmamayı başarmak, insanların hem olumlu hem olumsuz özelliklerini aynı anda görebilmeyi gerektirir. Bu bakış açısı, ilişkilerde yaşanan hayal kırıklıklarını azaltır ve duygusal dengeyi korumaya yardımcı olur.
Kutuplaşmış düşünce genellikle yoğun duyguların etkisi altında ortaya çıkar. Örneğin bir arkadaşınız sözünü tutmadığında zihniniz hemen “Ona hiç güvenilmez” sonucuna ulaşabilir. Oysa daha dengeli bir bakış açısı, “Bu davranışı beni hayal kırıklığına uğrattı ama bu onun her zaman güvenilmez olduğu anlamına gelmez” diyebilir. Böyle düşünmek kişinin yaşadığı olayı küçümsemesi değil, onu daha gerçekçi değerlendirmesidir.
Kutuplaşmamayı başaran kişiler belirsizliğe daha fazla tahammül edebilirler. Her sorunun hemen net bir cevabı olmayabileceğini, insanların zaman içinde değişebileceğini ve bir olayın birden fazla nedeni olabileceğini kabul ederler. Bu kabul, zihinsel esnekliği artırır. Esnek düşünebilen insanlar öfkeye, kine ve kırgınlığa daha az saplanırlar çünkü yaşadıkları olayları tek bir yoruma sıkıştırmazlar.

Bu beceriyi geliştirmek için kişi kendine şu soruları sorabilir:
• Başka hangi açıklamalar mümkün olabilir?
• Bu kişinin olumlu özellikleri nelerdi?
• Şu an duygularım düşüncelerimi ne kadar etkiliyor?
• Olayın tamamını mı görüyorum, yoksa sadece bir kısmına mı odaklandım?
• Bir arkadaşım aynı durumu yaşasa ona ne söylerdim?

Kutuplaşmamayı öğrenmek aynı zamanda duygusal olgunluğun da önemli bir parçasıdır. Çünkü olgunluk, çelişkileri taşıyabilme kapasitesidir. Birini severken ona kızabilmek, bir konuda başarılı olurken başka bir konuda eksik kalabilmek, bir insanın hem iyi niyetli hem de hata yapabilen biri olduğunu kabul edebilmek ruhsal esnekliğin göstergesidir.
Sonuç olarak kutuplaşmamak; her şeyi hoş görmek veya yanlışları görmezden gelmek değildir. Aksine, gerçekliği daha bütünlüklü görebilme becerisidir. İnsanları tek bir davranışla tanımlamadan, olayları tek bir açıdan değerlendirmeden ve duyguların etkisiyle aşırı yargılara varmadan yaşayabilmektir. Bu beceri geliştikçe kişi daha sakin, daha dengeli ve ilişkilerinde daha sağlıklı bir tutum sergileyebilir. Kutuplaşmanın yerini merak, anlayış ve esneklik aldığında hem iç huzur hem de kişilerarası ilişkiler güçlenir.