Sonbahar’a Dair…

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

M. Adil ÇETİN
Araştırmacı-Yazar
İLESAM Hatay İl Temsilcisi
adilcetin1@gmail.com

Sonbahar, yaz ile kış mevsimleri arasındaki mevsimdir. Güz, Hazan ve Bağ bozumu isimleriyle de anılır. Kuzey yarım kürede ve ülkemizde Eylül, Ekim ve Kasım; güney yarım kürede ise, Mart, Nisan ve Mayıs aylarına denk gelir.
Bu mevsimde gündüzler kısalır, geceler uzar. Güneş, erken batar. Isı ve ışık azalır. Günler serin, yağmurlu ve rüzgârlı geçer. Kış mevsiminin gelişinin habercisidir. Sonbahar yazdan kışa geçiş dönemidir. Dolaplardan kışlıkların çıktığı mevsimdir.
Çam, ardıç gibi yapraklarını dökmeyen iğne yapraklı ağaçlar hariç ağaçların yaprakları sararmaya ve dökülmeye başlar. Çevredeki çiçekler, otlar ve çimenler kurur.
Renkler sonbaharda güzeldir. Sonbaharda doğa renk cümbüşüne dönüşür. Yeşilin her tonundan sarıya, kahverengiye ve kızıla varıncaya kadar renkler oluşur ve sonunda ömrünü dolduran yapraklar yere düşer.
Sararan yapraklar, sonbaharın işaretlerinden biridir. Bu mevsimde yapraklar dalında gittikçe kurumaya ve renk değiştirmeye başlıyor. Cansızlaşan yapraklar, yerlere dökülüyor ve esen rüzgârla etrafa dağılıyor.

Sonbaharda dökülen yapraklara “gazel” denir. Şehir içinde belediye temizlik görevlileri sık sık bu gazelleri toplarlar.
Sonbahar, doğanın bize sunduğu güzellikleri görebilmeyi sağladığı gibi aynı zamanda hayatın geçiciliğini de düşünmemizi sağlar.
Sonbahar mevsiminde yaprakların ömrünü doldurarak dalından toprağa düşmesi gibi insanoğlu da sonbaharda daha çok kara toprağa düşüyor.
İlkbaharda yeşeren, canlanan tabiat sonbaharda cansız hale geliyor.
Sonbahar bitişlerin ve yeni başlangıçların mevsimidir.
Sonbahar geldiğinde her yere hafiften bir sakinlik gelir. Daha az insanla görüşme ve içe kapanıp kendini dinleme ve bulma arayışları bu mevsimde yaşanır.
Şairler sonbahar üzerine çok şiir yazmışlardır. Roman yazılmıştır. Mehmet Rauf’un üç kişi arasında geçen “Eylül” romanı da bunlardan biridir.
Bir arkadaşım Eylül ismini çok sevdiği için sosyal medyada gerçek ismi yerine bir sonbahar mevsimi ayı olan Eylül ismini kullanıyordu.
Bir arkadaşım yıllardır yayımlamayı düşündüğü şiir kitabına da sonbahar andıran bir isim koymayı düşünüyordu.
Sonbaharı severim. Hüzünlü bir aydır. Dolayısıyla hüzünlü şarkıları ve türküleri seviyorum. Ayrıca hüzünlü insanın ayrı bir duruşu vardır.
Öğrenciler bütünleme sınavlarına Eylül ayında girerdi.
Alpay’ın “Eylül’de gel” adlı şarkısı meşhur olmuştu. Ve Alpay’ı da bir sonbahar ayı Ekim ayında geçen hafta kaybettik. Allah rahmet eylesin.

Bir sonbahar ayı olan Kasım’da Yedigöller gezisine o güzel atmosferi görebilmek ve fotoğraflayabilmek için gitmiştim. Orman rengârenk ve nefes kesiciydi.
Sonbahar mevsimine dair çok anlamlı ve güzel sözler söylenmiş ve yazılmıştır.
İçimizi okşayan, duygulandıran, düşündüren ve tatlı bir hayal âleminde gezdiren en güzel fotoğraflar sonbahar mevsimine aittir.
Sonbahar, tabiatın en renkli ve insanın en duygusal dönüşümlerinin olduğu bir mevsimdir.
Sosyal medyada paylaşılan sonbahar fotoğrafları, videoları ve güzel sözler sayesinde okuyanlarda duygusallık zirve yapar. Geçmişe dalar, yaşanmışlıklar hatırlanır, ruha dokunur ve bir nevi hasret giderilir.
Sonbahar, geçmişe hasreti, geleceğe umudu içinde barındırır.
Sonbahar yaprakları ile kaplanmış bir bahçeye dönüşür etraf. Dökülen yaprakların üzerinde yürürken adeta halının üzerinde yürüyor gibi oluruz.
Sonbahar, değişimi ve dönüşümü temsil eder.
Doğanın en canlı ve en güzel elbisesini giydiği mevsimdir sonbahar.
Sonbahar deyince hüzün, ayrılık, karamsarlık akla geliyor.
Bu mevsimde aşklar sonlanır ve yeni aşkların başlangıcı olur.
Çoğu insanın bir sonbahar hatırası vardır.
*

İÇİMİZDEN DÖKÜLEN SONBAHAR SÖZLERİ
“Sen gidersen ansızın sonbahar olurum, yağmurlar dökülür yanaklarıma.”
“İlkbaharı, yazı boş ver. Herkes âşık olur o mevsimlerde. Seveceksen bir insanı sonbahar yağmurları üzerine yağarken seveceksin.”
“Seversem eğer sonbaharda severim, sevginin sıcaklığı en güzel o zamanda hissedilir.”
“Her ayrılık bir sonbahar aslında, hangi mevsimde olursan ol kalbini üşütür.”
“Hüzünlü bir Eylül sabahında sevmeye başladım seni. Mevsimlerden sonbahardı ama benim gönlümde ilkbahar çiçekleri açmıştı bile.”
“Ah Kasım. Sonbaharın bitişi. Kışın bitişiği. Sert rüzgârlar, üşüten yağmurlar. Beni hasta etmeye en yakın mevsim. Ağaçlar çıplak. Yapraklar yerleri öpüyor. Kasım elleri üşütür bir eldiven seni ısıtamaz. Ama başka bir el ısıtır.”
“Her sonbahar bir vazgeçiş aslında. Aşktan, sevgiden yorulanların, bir ağaç misali yapraklarını döker gibi umutlarından vazgeçişleridir sonbahar.”
“Bitişlerin de kendine has güzellikleri olduğunu gösteren bir mevsimdir sonbahar.”
“Pembeyi, yeşili, maviyi boş verin. Renklerin en güzeli sonbaharda solan ağaçların dallarında saklı.”
“Bir kadını sonbaharda sevmeli, elleri üşürken ısıtmak için, el ele tutuşmak için, yağmurlarda ıslanmasın diye aynı şemsiyenin altında sarılmak için.”
“İnsanlar bir şekilde sonbaharı daha hüzünlü bir mevsim olarak buluyorlar. Kuşların bile soğuk ülkeleri terk edip sıcak ülkelere gidişi bir ayrılığı simgeliyor.”
“Yağmurlu bir günde pencereden dışarıyı izlerken sıcacık evinizde havanın romantizmine kapılabilirsiniz.”
*

ÜNLÜ ŞAİRLERDEN SONBAHAR SÖZLERİ
“Şimdilerde altından geçtiğim bütün ağaçlar yapraklarını döküyor. Havada hazan var, yüreğimde hüzün…” (Cemal Süreya)
“Bir gün aklına gelecek olursam, bana şiir ısmarla. Eylül’ü konuşalım…” (Cemal Süreya)
“En sevdiğim mevsime geldik… Yapraklar sararacak, gök gürültülü yağmurlar yağacak. Sonbahar, hüzündür; hüzün ise, ben demektir.” (Özdemir Asaf)
“Sonbahar gelmişti: Her şeyin renk değiştirip öleceği narin, serin mevsim.” (Knut Hamsun)
“Sonbahar en zor mevsimdir. Yaprakların hepsi dökülüyor ve yere âşıkmış gibi düşüyorlar.” (Andrea Gibson)
“Sonbaharın doğadan çok ruhun mevsimi olduğuna dikkat edin.” (Friedrich Nietzsche)
“Kış bir gravür, ilkbahar bir suluboya, yaz bir yağlı boya ve sonbahar hepsinin bir mozaiği.” (Stanley Horowitz)
“Ama bizim sığınağımız sonbahardı. Cam önleriydi sokağa bakan.” (Edip Cansever)
*

SONBAHARI ANLATMAK
“Sonbahar yeni bir başlangıçtan önce eski bir şeylerin bitmesini simgeliyor. Ağaçlardaki yapraklar dökülmese yenileri çıkmaz, yağmurlar yağmasa gökyüzü açılmaz. Doğa uzunca bir yorgunluktan sonra fazlalıklarından kurtulup derin bir dinlenme uykusuna dalıyor sanki. Bir süre mücadelesine, savaşına, çabalamaya ara veriyor ki, tekrar uyandığında daha güçlü olsun. Güneş yazın daha parlak olmak için dinlenmeye çekiliyor sanki. Hayatınızın planını çizin, evinizde cam önünde çayınızı yudumlarken hayaller kurun. Bırakın endişelerinizi, korkularınızı yağmurlar yıkayıp götürsün ve siz sadece güzel umutlarla doldurun kalbinizi.
Kendinize ağaçları örnek alın mesela. İlkbaharda daha güzel, daha yeşil yapraklar açmak için sonbahar yaprakları ile vedalaşıyorlar. Tertemiz bir sayfa açmak için kendinize zaman ayırın, kendi kendinizle baş başa kalın, dileklerini, umutlarınızı, planlarınızı gözden geçirin.
Sonbahar kızıl örtüsünü örtüyor yollara, sokaklara. Bir zamanlar insan kaynayan, yemyeşil ağaçlarla çiçeklerle parlayan sokaklar artık daha sessiz, daha bir yalnız olmaya başlıyor.
Bir sonbahar resmi canlandırın gözlerinizin önünde. Yağmurları, yağmurdan sonra toprak kokusunu, serin rüzgârları, gök gürültülerini, ağaçlardan dökülen yaprakları, onların yerlerde savruluşunu hayal edin. Bir zamanlar yemyeşil olan doğa artık altın, sarı, turuncu hatta bazen kırmızının tonlarından bir birinden harika renklere bürünmüş hale geliyor. Sanki ağacın dallarına veda etmeden önce son bir kez en güzel halleri ile gösteriş yapmaya çalışıyorlar. Sonbahar kızıl renginin en muhteşem tonlarına ev sahipliği yapıyor. Bu kadar harika rengin bir arada uyum içinde olduğu sonbaharı diğer mevsimlerden ayıran en belirgin özelliği belki de bir bitişi, bir sonu böyle bir şahane şekilde bizlere sunması.”