Suçluluk Duygusunu Anlamak

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

-UZMAN PSİKOLOG DANIŞMAN METİN HAMURCU YAZIYOR-

Suçluluk duygusu her zaman yapılan gerçek bir hatadan doğmaz; çoğu zaman çocukluktan öğrenilen kurallar, beklentiler ve “iyi olmalıyım” inancıyla şekillenir. Kişi başkalarını memnun edemediğinde, sınır koyduğunda ya da kendi ihtiyacını öne aldığında, ortada somut bir yanlış olmasa bile suçluluk hissedebilir. Bu durum, vicdandan çok öğrenilmiş bir iç sesin etkisidir.
Suçluluk derinleştikçe insan davranışını değil, kendisini yargılamaya başlar. “Yanlış yaptım” düşüncesi zamanla “Ben yanlışım”a dönüşür. Oysa insanın değeri tek bir karar, duygu ya da sonuçla belirlenmez. Suçluluğun azalması, kimliği değil davranışı değerlendirebilmeyi öğrenmekle mümkündür.
Gerçek bir hata varsa yapılması gereken kendini cezalandırmak değildir. Hatanın kabul edilmesi, sorumluluk alınması, telafi edilmesi ve öğrenerek devam edilmesi yeterlidir. Sürekli kendini suçlamak ne vicdanı rahatlatır ne de geçmişi düzeltir; yalnızca kişinin kendisiyle ilişkisini yıpratır.
Zehirli suçlulukta ise herkesin duygusunu taşıma zorunluluğu olmadığı fark edilmelidir. Her mutsuzluk senin sorumluluğun değildir. Suçlulukla mücadele etmek yerine onu anlamak, sınır koymayı öğrenmek ve kendine şefkatle yaklaşmak iyileştiricidir. İyileşme, kusursuz olmakla değil, hatalara rağmen kendini incitmeden yoluna devam edebilmekle başlar.