İnsanı Ruhuyla Sevmek

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

-MELTEM YUVARLAK YAZDI

İnsanların yüreğini sevin.
Vicdanını sevin.
Kalbini sevin.
Kişiliğini sevin…
Çünkü insanı insan yapan, aynadaki görüntüsü değil; kimsenin görmediği yerde nasıl biri olduğudur.
Sevmek yalnızca bir yüzün güzelliğine hayran olmak değildir.
Asıl sevgi; bir insanın aklını merak etmektir.
Düşüncelerine değer vermektir.
Kırıldığı yerde nasıl sustuğunu, yorulduğunda nasıl direndiğini, kimse görmezken nasıl iyilik yaptığını fark etmektir.
Bir insanın masumiyetini sevin.
Duygularını sevin.
Hayallerini sevin.
Korkularını küçümsemeden, yaralarını kanatmadan sevin.
Çünkü bazı insanlar vardır; dışarıdan güçlü görünür ama içinde sessizce savaşır.
Gülümser ama yüreğinde fırtınalar taşır.
Herkese yetişir ama kendisine yetişemez.
İşte sevgi tam da orada başlar.
İnsanın en savunmasız hâlini gördüğünüzde ondan uzaklaşmamaktır sevgi.
Sevdiğiniz insanın yalnızca güzel günlerine değil, zor günlerine de sahip çıkabilmektir.
Herkes gülerken yanında olmak kolaydır.
Asıl mesele, herkes sırtını döndüğünde yanında kalabilmektir.
Çünkü gerçek sevgi;
sahip olmak değil, anlamaktır.
Yönetmek değil, güvenmektir.
Değiştirmeye çalışmak değil, olduğu hâliyle tanımaktır.
Güzellik zamanla değişir.
Gençlik geçer.
Yüzler yaşlanır.
Hayat insanı değiştirir.
Ama güzel bir karakter yaşlandıkça daha da güzelleşir.
Bir insanın merhameti, sadakati, vicdanı, sözüne bağlılığı ve zor zamanda gösterdiği duruşu; yıllar geçtikçe değerini kaybetmez.
Tam tersine…
İnsanın gerçek güzelliği, zaman geçtikçe ortaya çıkar.
Bu yüzden birini sevecekseniz yalnızca gözlerine değil, gözlerinin ardındaki insana bakın.
Kalbine dokunun.
Aklına saygı duyun.
Vicdanına güvenin.
Sessizliğini anlayın.
Ve en önemlisi…
İnsanca sevin.
Çünkü insanın hayatında unutamadığı kişi, en güzel görünen değil;
kendisine en güzel hissettiren kişidir.
Bir gün herkesin yüzü değişecek.
Ama insanın geride bıraktığı his kalacak.
Kimin kalbini kırdığınız, kimin yarasını sardığınız, kimin hayatına umut olduğunuz…
İşte asıl hikâyeniz budur.
Sevgi, bir insana duyulan hayranlıktan çok daha büyük bir şeydir.
Sevgi; bir insanın ruhuna “Sen olduğun hâlinle değerlisin” diyebilmektir.
Ve belki de bu hayatta birbirimize bırakabileceğimiz en büyük miras şudur:
Birbirimizi tüketmeden, birbirimizi eksiltmeden, birbirimizin ruhuna iyi gelerek yaşamak…
Çünkü hayat kısa.
Ve bu kadar kısa bir ömürde,
sevilmek kadar güzel olan bir şey varsa; bir insanı gerçekten, derinden ve insanca sevebilmektir.
Meltem Yuvarlak