Yansıtma

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

-UZMAN PSİKOLOJİK DANIŞMAN METİN HAMURCU YAZIYOR-

Yansıtma, kişinin kendi içinde kabul etmekte, fark etmekte ya da görmekte zorlandığı duygu, düşünce veya özellikleri başka bir kişiye aitmiş gibi algılamasıdır. İnsan bazen kendisinde bulunan bir özelliği kabul etmek yerine onu karşısındaki kişide görür. Böylece kendi iç dünyasında rahatsızlık yaratan duygu dışarıya aktarılmış olur.

         Örneğin, aslında kendisi öfkeli olan bir kişi karşısındaki insanı sürekli öfkeli olmakla suçlayabilir. Kendisinin kıskançlığını kabul etmekte zorlanan biri, diğer insanın onu kıskandığını düşünebilir. Güvensizlik yaşayan bir kişi ise sürekli başkalarını güvensiz veya samimiyetsiz olmakla suçlayabilir.

       Yansıtmanın temelinde çoğu zaman kişinin kendisiyle yüzleşmekte zorlanması vardır. “Ben böyle hissediyorum” demek yerine “O böyle hissediyor” demek daha kolay gelebilir. Bu nedenle yansıtma, kişinin içsel çatışmasını azaltan bir savunma mekanizması olarak çalışabilir.

         Ancak yansıtma sürekli hale geldiğinde ilişkilerde sorunlara neden olabilir. Kişi karşısındakini gerçekten olduğu haliyle görmek yerine kendi duygularının merceğinden değerlendirmeye başlayabilir. Bu da suçlamalara, yanlış anlaşılmalara ve gereksiz çatışmalara yol açabilir.

      Yansıtmayı fark etmenin önemli yollarından biri, başkalarını suçladığımız özelliklere kendimizde de bakabilmektir. “Beni neden bu kadar rahatsız ediyor?”, “Bu duygu gerçekten ona mı ait, yoksa bende de var mı?” diye sormak kişinin kendi iç dünyasını anlamasına yardımcı olur. Kısacası yansıtma, bazen başkasında gördüğümüz şeyin aslında kendimizde görmek istemediğimiz bir parça olabileceğini hatırlatır.