Güvenli Bağ Kurmak

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

-UZMAN PSİKOLOJİK DANIŞMAN METİN HAMURCU YAZDI-

         Güvenli bağ kurmak, bir insanın başka bir insanın yanında kendisini güvende, değerli, kabul edilmiş ve anlaşılmış hissetmesidir. Bir ilişkide güvenli bağ varsa kişi sürekli sevilip sevilmediğini sorgulamak, terk edilmekten korkmak veya kendisini kabul ettirmek için çabalamak zorunda kalmaz. Kendisi gibi olabileceğini, duygularını ifade edebileceğini ve hata yaptığında da ilişkinin devam edebileceğini bilir. Çünkü güvenli bağ, kusursuz bir ilişki yaşamak değil, kusurlarımıza rağmen birbirimizle sağlıklı bir ilişki kurabilmektir.

          Güvenli bağın temelinde tutarlılık vardır. Bir insanın bugün yakın, yarın uzak, bir gün ilgili, ertesi gün ilgisiz davranması karşı tarafta belirsizlik yaratır. Oysa güven, davranışların zaman içerisinde öngörülebilir olmasıyla gelişir. Söylediğimizle yaptığımızın birbirini desteklemesi, verdiğimiz sözleri yerine getirmemiz ve karşımızdaki insanın duygusal ihtiyaçlarını önemsememiz güven duygusunu güçlendirir. İnsan, zorlandığında karşısındaki kişiyle iletişim kurabileceğini ve onun yanında olacağını bilmeye ihtiyaç duyar.

         Güvenli bağ kurabilmek için öncelikle duygulara alan açmak gerekir. Bir insan üzgün olduğunda onu hemen neşelendirmeye, öfkelendiğinde susturmaya veya korktuğunda korkusunun yersiz olduğunu anlatmaya çalışmak yerine, önce duygusunu anlamaya çalışmalıyız. Bazen bir insanın ihtiyacı çözüm bulmak değil, anlaşılmaktır. “Bunun seni ne kadar üzdüğünü görebiliyorum”, “Böyle hissetmen anlaşılır”, “İstersen bunu birlikte konuşabiliriz” gibi ifadeler duygusal yakınlığı artırır. Çünkü anlaşıldığını hisseden insan, kendisini savunmak zorunda kalmadan ilişki içerisinde var olabilir.

         Güvenli bağ, kişinin kendi ihtiyaçlarından vazgeçmesi anlamına gelmez. Aksine kişi hem yakınlık kurabilmeli hem de kendi sınırlarını koruyabilmelidir. Hayır diyebilmek, farklı düşüncelere sahip olmak, kişisel alan istemek veya bir konuda anlaşamamak ilişkinin tehlikeye girdiği anlamına gelmez. Sağlıklı ilişkilerde iki insan birbirine yakın olabilirken bireyselliklerini de koruyabilir. Sevgi, bir başkasına kendimizi kaybederek bağlanmak değil, kendimiz olarak kalabildiğimiz bir yakınlık kurabilmektir.

         Romantik ilişkilerde güvenli bağın en önemli göstergelerinden biri de tartışmalardan sonra yeniden yakınlaşabilmektir. Her ilişkide anlaşmazlıklar, kırgınlıklar ve yanlış anlaşılmalar yaşanabilir. Önemli olan hiç tartışmamak değil, tartışma sırasında birbirini aşağılamamak, tehdit etmemek, sevgiyi bir cezalandırma aracına dönüştürmemek ve gerektiğinde özür dileyebilmektir. Güvenli ilişkilerde insanlar birbirlerini incitebileceklerini bilirler ama incittiklerinde sorumluluk alıp ilişkiyi onarmaya da isteklidirler.

         Çocukluk döneminde kurulan ilişkiler, kişinin ilerideki bağlanma biçimini etkileyebilir. İhtiyaçları düzenli olarak karşılanan, duyguları kabul edilen, korktuğunda yanında bir yetişkin bulan çocuk zamanla dünyanın daha güvenilir bir yer olduğunu öğrenir. Ancak çocuk ağladığında susturuluyor, duyguları küçümseniyor veya sevgiyi yalnızca uslu ve başarılı olduğunda alıyorsa ilişkilerinde güvensizlik geliştirebilir. Bununla birlikte çocukluk deneyimleri gelecekteki ilişkileri kesin olarak belirlemez. Yetişkinlikte kurulan sağlıklı ilişkiler ve psikoterapi deneyimi, kişinin yeni ve daha güvenli ilişki deneyimleri geliştirmesine yardımcı olabilir.

          Sonuç olarak güvenli bağ, birinin bizi asla terk etmeyeceğinden emin olmak değil, ilişkide kendimizi sürekli korumak zorunda hissetmemektir. Sürekli onay aramadan, terk edilme korkusuyla kendimizden vazgeçmeden, duygularımızı saklamadan ve ihtiyaçlarımızı bastırmadan ilişki kurabilmektir. Güvenli bağın olduğu yerde insan sevilmek için mücadele etmek zorunda kalmaz; sevildiğini hissettiği için kendisi olmaya cesaret eder.