Maruf

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

-ZÜHRE AZAZİ KAR YAZIYOR-

Derler ki, “Arife, tarif gerekmez.”

Şu aralar herkes tarif yapıyor da gerçek arif yok.

Tevazuysa çoktan kayboldu!

Oysa ki Hz. Ali; “Bana bir harf öğretenin, kırk yıl kölesi olurum” dememiş miydi?

Kulaktan dolma bilgilerin, hurafelerin kol gezdiyi bu dönemde, gerçek bilgiyle yoğrulabilene

Ne mutlu!

Ayrıca hayat, çok güzel oynanması gereken ciddi bir oyun.

Şakaya gelmez. Cepteki hazır bilgileri yemeden,

Her gün yeni bir bilgi ısmarlamalı insan kendine. Yeni demlenmiş çay gibi, yada sade bir kahve gibi…

Bugünlük çaylar benden olsun diyerek, Pir Sultan Abdal‘ın dediği gibi, yola çıkarken yürek heybemizi omzumuza alıp, bir gözüne asalet, bir gözüne de ikrar koyalım.

Müdanasızca!

Doğada cansız gibi görünen, dağ olur, deniz olur, akarsu olur, göl olur, hiç farketmez, her nesnenin bir ruhu olduğuna inananlardanım.

Ağaçları ve çiçekleri, pas geçiyorum. Onların zaten bir ruhu var. Hayvanlar mı?

Onların ruhu en temiz olanı!

İnsanoğlu da ruhunu temizledikçe, hayat daha kolay ve anlaşılır bir hale gelecek.

Ama öncelikle, önceden ne olacağı belli olan yani bilinen ve maruf olarak tanımlanan vakaların tedbirini alması gerek.

Mesela, depreme dayanıklı binalar yapmak.

Kolay ulaşılabilecek yangın merdivenleri, trafik işaretleri ve ilaçsız gıda üretimi gibi saymakla bitmeyecek tedbirler.

Menfaat için değil, merhamet için alınacak tedbirler.

İş bilmezlikleri yüzünden ömrümüzü alıp giden siyasiler, bedenimizle beraber, ruhumuzu da yavaş yavaş öldürür oldular.

Picasso, “Sanat, ruhlarımızdan günlük hayatın tozunu süpürür” diyorsa da, mevcut yönetenlerle kalıcı olmuyor bu süpürme.

Çünkü, her sabah, ruhumuzun durmadan tozlanmasına sebep olan vukuatlarla uyandırır oldular. U.

Fütursuzca!

Bir şeyleri öğrenmek adına, çocukluktan başlayarak,

Ne çok şey gözlemlediğini, yaş aldıkça daha iyi anlıyor insanoğlu.

Amik Gölü’nün kurutularak, tarım arazisi kazanmak adına

Amik Ovası’na dönüştürülmesinin son dönemi, benim çocukluk günlerime denk geliyor.

Bu sayede bolca pamuk bitkisi ekilir olmuştu bizim oralarda. Tarih boyunca ekildiği bilinen pamuk, tekstil için çok değerlidir.

Büyüdükçe en çok tanımlamalarda sever oldum pamuğu. Mesela, artık kalmayan, pamuk kalpli insanlar.

Mesela, şimdilerde günlük, sıradan hayatın bile pamuk ipliğine bağlı olması.

Lafı yine siyasilere getirip

Cehalet ve beceriksizliklerine dem vuracağım. Çünkü sayelerinde acemi berbere teslim edilmiş gibiyiz.

Ve cebimizden pamuğu eksik etmiyoruz!

Haa bir de halk arasında çok bilinen bir atasözü var. Şimdilerde destansı saydığım: “Ak itin -köpeğin- pamuk pazarına zararı vardır” diyen var ya..

İşte o!

Siz siz olun, maruf insanları harcama lüksümüzün olmadığı bir dönemde olduğumuzu unutmayın. Kalpsizleşen dünyaya inat, çiçek gibi kalalım emi?

Nasıl desem hani aşk var ya?

O da yüreğinize düşsün emi?

Yeşil ve tatlı bir baharın göz kırpmaya başlayacağı yeni yıl ufukta görünmüşken, her daim ruhunuzu saracak bir nağmeniz ve de uzaklardan gelen bir nameniz olsun emi?

Muhabbetle!