Neden Statü Ararız?

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

-UZMAN PSİKOLOJİK DANIŞMAN METİN HAMURCU YAZDI-

Statü arayışı, aslında yalnızca “üstün olmak” istemek değildir. İnsan sosyal bir varlık olduğu için değerli, görülür, kabul edilir ve önemli olduğunu hissetmek ister. Statü de bu ihtiyacın dışarıdan görünen yollarından biri olabilir.

Çocuklukta sevgi, takdir ve kabul çoğunlukla başarıya, uslu olmaya, güçlü görünmeye veya başkalarının beklentilerini karşılamaya bağlandıysa kişi yetişkinlikte de “Başarılı olursam değerliyim”, “Benden daha iyi olanlar varsa ben yetersizim” gibi bir inanç geliştirebilir. Böylece statü, yalnızca bir konum olmaktan çıkar; özdeğerin kanıtı haline gelir.

Statü arayışının altında genellikle birkaç temel ihtiyaç bulunabilir:

• Değerli hissetme: “Ben önemliyim.”
• Görülme ve takdir edilme: “Beni fark etsinler.”
• Güvenlik: “Güçlü bir konumda olursam kimse beni ezemez.”
• Aidiyet: “Bu grubun içinde kabul görüyorum.”
• Kontrol: “Sözümün geçmesi beni güvende hissettiriyor.”
• Yetersizlik duygusunu kapatma: “Başarılı olduğumu gösterirsem eksik olmadığımı hissederim.”
• Karşılaştırmayı kazanma: “Diğerlerinden geride değilim.”

Bu nedenle bazen insan statüyü değil, statünün kendisinde oluşturduğu duyguyu arar. Örneğin pahalı bir araba isteyen kişinin asıl ihtiyacı araba olmayabilir; “başarılı oldum”, “saygı görüyorum”, “artık küçümsenmiyorum” hissi olabilir.

Psikolojik açıdan önemli soru şudur: “Statümü kaybetsem kendimi hâlâ değerli hisseder miyim?” Eğer cevap hayırsa, kişinin özdeğeri dışsal göstergelere fazla bağlanmış olabilir.

Sağlıklı olan statü istememek değildir. Statüyü bir araç olarak kullanmak ile statüyü kendi değerinin ölçüsü yapmak arasındaki farktır. İnsan başarılı olmak, yükselmek, saygı görmek isteyebilir; fakat bunlar olmadığında da “Ben yine de değerliyim” diyebiliyorsa psikolojik denge daha sağlamdır.